تاریخچه عکاسی ایران در دوره قاجار - محمود معصومی

چکیده

اختراع دوربین عکاسی حاصل زحمات دانشمندان بسیاری می باشد، از ابن هیثم گرفته تا لئوناردو داوینچی، گالیله ، کاردانو، نیوتن، باربارو، رابرت هوگ و رابرت بویل و بسیاری از بزرگان و دانشمندان که نتیجه و ثمره آن ها سرانجام توسط لوئی داگر در ژانویه سال 1839 میلادی اختراع شد. این اختراع نوظهور ، توسط ملکه ویکتوریا و تزار روسیه که به محمدشاه قاجار اهداشد، وارد ایران گشت. ناصرالدین میرزا که آن زمان ولیعهد بود، از ژول ریشار فرانسوی عکاسی را آموخت، او پس از تاجگذاری این هنر را به جد دنبال نمود. ناصرالدین شاه خود از عکاسان چیره‌دست بود و عکس‌های فراوانی از خود، دربار، زنانش و وقایع روزگار به یادگار گذاشت. او استودیو عکاسی را به نام عکسخانه همایونی در کاخ گلستان دایر کرد و عکاسان اروپایی را نیز به ایران آورد. در زمان سلطنت وی بود که امیر کبیر دارالفنون را تاسیس کرد و رشته عکاسی در آن تدریس شد. در اواخر سلطنتش عکاسی از دربار فراتر رفت و به میان مردم کوچه و بازار راه یافت و به تدریج استودیوهای عکاسی در شهرهای بزرگ تأسیس شد.توسعه عکاسی در ایران را می توان به پنج دسته بندی اشاره کرد. عکاسان خارجی که در قامت هیات های سیاسی یا نظامی که به ایران آمدند، عکاسان دربار، عکاسان اقلیت مذهبی، دانش آموختگان عکاسی، چه دانش آموختگان دارالفنون و چه دانش آموختگانی که در فرنگ عکاسی آموختند و در ایران مشغول به فعالیت شدند و در نهایت عکاسان بومی که یه صورت خودآموز و یا انتقال تجربه عکاسی را فراگرفتند.

موضوعات مقاله :

- تاریخ ورود عکاسی به ایران

- اولین عکاس در ایران

- اولین عکاس ایرانی

- عکاسان تاثیر گذار جهانی در ایران

- اولین مدرس عکاسی در ایران

- رویکرد های عکاسی در دوره قاجار 

- عکاسان ایرانی دوره قاجار

.

.

.

دانلود فایل مقاله

درباره نویسنده :

لینک بیوگرافی